Pierwsze klasyczne miasto-ogród, powstało w 1903r. w Letchworth, według idei
E. Howarda, a w roku 1907, Sir Unwin - mistrz
Maya – rozpoczął prace nad ogrodowym miastem w Hampstead, nieopodal
Londynu. W przeciwieństwie do wcześniejszej urbanistyki, bazującej na
tradycji szesnastowiecznych planistów, podporządkowanej dodatkowo klasycyzująco-romantycznym
rygorom, rozwiązania proponowane przez zespół Unwina, opierające się na
teorii miast ogrodów, potrafiły nadać poszczególnym domom, czy mieszkalnym
blokom, właściwy, wspólnotowy klimat. W tej propozycji swoje współistnienie
znalazły siedliska ludzkie oraz instytucje kulturalne i gospodarcze, stając
się wspólnym organizmem, tworzącym całe osiedle. W tym miejscu uwagę zwrócić
należy na brak przypadkowości takiego rozwiązania, które było pochodną
politycznych przekonań Sir Unwina - socjalisty potrafiącego dostrzec, oprócz
funkcji, subtelność estetycznych doznań. Unwin bowiem nie ograniczył się
tylko do zaprojektowania osiedla spełniającego wymogi użyteczności ale co
istotne, zadbał o takie elementy osiedlowej architektury jak żywopłoty, słupy
latarń czy skrzynki na listy. dzięki temu osiągnął korzystny mariaż
funkcji i formy. Bez przyznawania prymatu któremuś z tych elementów,
powstała harmonia jakiej oczekuje zarówno odbiorca dzieła sztuki jak i jego
twórca.
Unwinowski projekt osiedla w Hapstead był w istocie
podwalinami pod rodzącą się teorie miast satelitarnych.
W 1921 roku Unwin wspólnie m. in. z W. R. Lethaby i G. L. Peplerem, opublikował
"Teorię i praktykę w budownictwie miejskim", w której po raz
pierwszy pojawił się pomysł nowoczesnego organizmu miejskiego, będącego
połączeniem metropolii z miastami satelickimi. ta całkowicie nowa idea, jakkolwiek mająca
swoje konotacje np. z willą sub urbana, de facto była absolutnie nowatorska w
potraktowaniu miasta jako jednorodnego organizmu. A ponieważ zapewniała nie
tylko funkcjonalne istnienie takiego organizmu, ale także pozwalała mieszkańcom
dużych ośrodków miejskich odpocząć w obcowaniu z naturą, stosunkowo szybko została urzeczywistniona
i w Anglii, i poza jej granicami, stając się z czasem podstawą rozwoju dużych
miast na całym świecie.
Zarówno realizacje Unwina jak i Maya wyrastały z
wypracowanej przez Ebenezera Howarda idei "miasta ogrodu". Miasto
takie w założeniu ideowym miało stanowić samodzielną jednostkę osiedleńczą,
funkcjonującą niezależnie także w sferze gospodarczej, przestrzennej i społecznej.
Jednocześnie cechą dystynktywną miasta satelickiego miało być występujące
na jego obszarze piękno przyrody, czyste powietrze i woda, otoczone ogrodami słoneczne
domy i spokój. Zgodnie z tą ideą, podstawą strefy mieszkaniowej miały być
warunki ekologiczne, możliwe do osiągnięcia przez odpowiednie planowanie
urbanistyczne. założenia takie są konsekwencją zrodzonego w Anglii nurtu
powrotu do natury i przesunięcia osiedli mieszkaniowych poza obszar wielkich
miast.
Zasadniczo pomysł "miasta-ogrodu" sprowadzał się
do malowniczo rozplanowanego osiedla willowego, pełniącego wyłącznie funkcję
mieszkalną, nacechowanego intymnością spokojem. Linia zabudowy zaś odbiega
od linii regulacyjnej, co powoduje charakterystyczne "rozedrganie"
architektoniczne poszczególnych segmentów. Owo rozedrganie dodatkowo podkreśla
nieregularna linia ciągów komunikacyjnych, dzielących się na ulice, dróżki i
ścieżki, biorące swoje nazwy ze świata fauny i flory (J.
Posener,1979, 264-288).
Na gruncie niemieckim idea
"miast-ogrodów" nabrała nieco odmiennego, od howardowskiego,
charakteru ponieważ urbaniści niemieccy podjęli próbę stworzenia raczej
ogrodowych przedmieść, mających rozwiązać także problemy przeludnienia
wielkich miast. Częstą zasadą stosowanych przez niemieckich architektów było
zastępowanie rozległych ogrodów, ukwieconymi balkonami i tarasami lub
osiedlowymi parkami. Jednym z pierwszych zrealizowanych przez Maya (tylko częściowo)
osiedli tego typu, był wrocławski Brochów, przeżywający
swój wielki rozkwit od roku 1896,związany z rozwojem kolejnictwa
i odkryciu tutaj źródeł kwasowych i solankowych (W.Kononowicz,
1997, 21). Najpełniej, zmodyfikowaną nieco, ideę
"miasta-ogrodu" rozwinął May w realizacjach
frankfurckich, po roku 1925, wykorzystując ukształtowanie terenu i zieleni
w obrębie samych osiedli.
All rights reserved: Janusz E. Kowalski
data ostatniej aktualizacji: 04-06-09